Ik slijp mijn mes niet omdat het moet
Ik slijp hem omdat het moment er is.
Koffie naast me
Vuur zacht op de achtergrond.
Geen haast
Gewoon even zitten. En doen

Waarom deze steen?
Ik heb verschillende dingen geprobeerd, maar dit is waar ik op uitkwam.
Geen gedoe. geen ''perfecte systemen''. Gewoon een steen die doet wat hij moet doen. Voor buiten. Voor rust. Voor gebruik

Hoe ik hem gebruik
Ik neem 'm mee als ik op pad ga. Niet om even snel iets te fixen, maar juist om even stil te staan.
Even slijpen.
Even zitten.
Even niks.
Dat is voor mij net zo belangrijk als scherp gereedschap. 

🪵 Hoe ik deze steen gebruik

Ik leg mijn slijpsteen eerst even in water.

Gewoon een paar minuten.

Tot ik zie dat de luchtbelletjes verdwijnen.

Dan weet ik: hij is er klaar voor.

Tijdens het slijpen ontstaat er vanzelf een licht modderig laagje op de steen.

Dat laat ik zitten.

Ik spoel het niet weg.

Dat laagje doet z’n werk.

Het helpt het staal rustig weer scherp te krijgen.

🔪 Ik slijp niet snel
Ik probeer steeds dezelfde hoek te houden.

Niet perfect — maar wel bewust.

Soms kleur ik de snede even met een stift.

Gewoon om te zien of ik goed zit. Maar meestal vertrouw ik op gevoel. Je merkt vanzelf wanneer het klopt.

🔄 Van grof naar fijn

Ik begin met de grovere kant.

Niet om het perfect te maken, maar om het mes weer terug te brengen.

Na een tijdje voel ik het verschil.

Er ontstaat een klein randje aan de snede.
Dat is voor mij het moment om te wisselen.
Dan pak ik de fijne kant.

Rustiger. En minder druk geven op het mes.

☕ En dan is het goed

Daarna ben ik eigenlijk klaar.

Niet perfect scherp.

Niet zoals uit de doos.

Maar meer dan goed genoeg!

en eerlijk ik slijp het een mes niet eens als het echt moet maar omdat het een mooi outdoor moment is.